ความยืนยาวแห่งจักรวาล
จักรวาล คือความดำมืดสนิทอันธการ เมื่อเอ่ยถึงจักรวาลอย่างแรกที่ใครต่อใครนึกถึงคือความกว้างใหญ่ไพศาล และน่าจะติดตามด้วยความเวิ้งว้างน่ากลัว
จักรวาลไม่มีขอบเขต ไม่มีที่สิ้นสุดอยู่ไกลออกไปเรื่อย ๆ ความยิ่งใหญ่กว้างไกลของจักรวาลทำให้ไม่มีใครกล้ายืนยันได้ชัดเจนว่า จักรวาลนั้นไปสิ้นสุดที่ตำแหน่งแห่งหนใด…
ถ้าจักรวาลมีแต่ความมืดมิดเพียงอย่างเดียว จักรวาลคงเร้นลับและน่ากลัวกว่าที่เป็นอยู่ แต่จักรวาลกลับประดับประดาแต่แต้มไว้ด้วยแสงระยิบระยับแห่งดวงดาว จักรวาลจึงคงความสุกใสและมีสีสันน่าอภิรมย์
เมื่อมนุษย์ตัวกระจ้อยร่อยแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าในยามรัตติกาลมนุษย์มักเกิดความรู้สึกอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว ด้วยปีกแห่งราตรี มนุษย์มักเกิดคำถามมากมาย ยามเมื่อจ้องมองท้องฟ้าอันเวิ้งว้างและกว้างใหญ่ไพศาลโลกของเราจะคงอยู่อีกนานเท่าใดหนอ…
ถ้าวันใดโลกถึงกาลแตกดับ ชีวิตของมนุษย์และสรรพสิ่งบนโลกย่อมจะถึงคราวสิ้นสูญด้วยเช่นเดียวกัน ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไปตามกฏของธรรมชาติไม่มีอะไรเที่ยงแท้จีรังยั่งยืนเป็นนิรันดรมนุษย์จึงเกิดความกลัวทุกครั้งที่เฝ้ามองดาวที่แต่งแต้มจักรวาลให้เกิดสีสัน
นั่นเพราะมนุษย์ตระหนักรู้ชัดแจ้งว่า ดวงดาวอันไกลโพ้นนั้น มีการแตกดับเกิดได้ทุกขณะ เกิดขึ้นตลอดเวลาเป็นเรื่องธรรมดาของจักรวาล
ตามทฤษฎีคำทำนาย บิกแบง (Big Bang) อันเกี่ยวข้องกับขนาดของจักรวาล นักวิทยาศาสตร์มีความเชื่อเกี่ยวกับจักรวาลว่าขนาดของจักรวาลสามารถหดเข้าและขยายออกได้ ด้วยอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงเป็นสำคัญ
จักรวาลอาจกำลังหดเข้าหรือขยายออก ไม่มีใครรู้ถ่องแท้ เนื่องจากจักรงวาลมีขนาดกว้างใหญ่ไพศาล นักดาราศาสตร์ไม่มีเครื่องมือตรวจวัดได้ แต่สามารถคาดเดาและประมาณได้จากการเกิดปรากฏการณ์อันหลากหลายในจักรวาล นักวิทยาศาสตร์พยายามค้นหาคำตอบสำหรับคำถามที่ว่า อีกนานเท่าไรโลกและจักรวาลของเราจึงจะถึงกาลแตกดับสูญสิ้นไป
จากภาพถ่ายที่ได้จากการทำงานของ กล้องอวกาศฮับเบิ้ล สามารถประมาณการล่วงหน้าได้ว่า จักรวาลของเรามีอายุประมาณ 14-16 พันล้านปี นั่นหมายถึง ความยืนยาวของอายุจักรวาลกว่าที่จักรวาลจะดับสูญคงต้องใช้เวลาอีกนาน แต่นั่นมิได้หมายความว่า โลกของเราจะยืนยาวเท่าอายุของจักรวาลด้วย
กลุ่มดาวชื่อว่า “VIRGO CLUSTER” คือกลุ่มดาวที่นักดาราศาสตร์ให้ความสนใจและใช้เป็นกลุ่มดาวแกนหลักสำหรับคำนวณหาระยะทางอันเป็นค่าคงที่ ซึ่งค่าคงที่ที่นักดาราศาสตร์คำนวณได้ จะมีประโยชน์สำหรับการคำนวณกลับเพื่อหาอายุอันแน่นอนของจักรวาลกล้องฮับเบิ้ลซึ่งลอยอยู่ในห้วงอวกาศจะส่งข้อมูลมายังโลกของเราตลอดเวลาข้อมูลที่ได้มีประโยชน์ต่อการคำนวณระยะทางที่ห่างออกไปของกลุ่มดาวได้อย่างแม่นยำ
ดาว เอ็มร้อย (M 100) คือดาวที่นักดาราศาสตร์ให้ความสนใจเกี่ยวกับช่วงระยะห่างที่แน่นอนระหว่างมันกับโลกของเรา ดาวเอ็มร้อยมีระยะทางอยู่ห่างจากระบบสุริยจักรวาลของเราถึง 56 ล้านปีแสง เมื่อคำนวณย้อนกลับจากอัตราการขยายตัวที่วัดได้จากกล้อง คิดเป็น 80 เท่า นักดาราศาสตร์จึงประมาณการได้อย่างแม่นยำว่า ห้วงจักรวาลของเราคงมีอายุไม่เกิน 14 พันล้านปี
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญมากเท่ากับว่า ไม่มีใครทราบแน่นอนว่า แท้จริงแล้วในจักรวาลมีเนื้อสสารอัดแน่นอยู่มากน้อยเพียงไร ถ้ามีแรงดึงดูดมาก มีความหนาแน่นมาก ปัจจัยทั้งสองนี้ จะช่วยชะลอสภาพการขยายตัวของจักรวาลได้เป็นอย่างดี
สิ่งที่นักดาราศาสตร์ตระหนักอยู่ตลอดเวลาคือ จักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล เกิดขึ้นเนื่องจากการเกาะเกี่ยวรวมกันของกาแล็กซี่และจักรวาลเล็กย่อยจำนวนมากมายมหาศาล
ในจักรวาลทั้งหมด จึงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนของขนาด และอัตราการขยายตัว แรงโน้มถ่วงระหว่างดวงดาวและช่องว่างของดวงดาว เป็นปัจจัยที่ทำให้จักรวาลหดหรือขยายตัวได้อย่างชัดเจน
เทคโนโลยีในด้านอวกาศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับระบบดาวเทียมระบบสื่อสาร กระสวยอากาศและกล้องอวกาศ ช่วยให้นักดาราศาสตร์รับทราบข่าวสารได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำยิ่งขึ้น
ปัจจุบัน เราสามารถรับรู้การแตกดับ และการเกิดขึ้นใหม่ของดวงดาวในห้วงจักรวาลได้ ในเวลาเกือบเท่ากับที่เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น การคำนวณในเรื่องดวงดาวและกำเนินจักรวาล ที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเพ้อฝันในจินตนาการ แต่แท้จริงแล้วเป็นเรื่องจริงที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธอีกต่อไป
ถ้าไม่มีโลกของเรา คงไม่มีใครมาหาคำตอบไม่เรื่องพวกนี้ เพราะไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มีมันสมองในการครุ่นคิด และเพ่งหาคำตอบ การแสวงหาคำตอบที่ถูกต้องจึงไม่เกิดขึ้น และถ้าไม่มีดวงดาวดวงอื่นในห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล จักรวาลก็คงจะเป็นเพียงผืนผ้าสีดำที่เต็มไปด้วยความว่างเปล่าเท่านั้น
มนุษย์ต้องการรู้คำตอบของจักรวาล นั่นเพราะมนุษย์มีความหวาดกลัวแฝงเร้นอยู่ ถ้าจักรวาลถึงคราวดับสูญมนุษย์ชาติก็คงสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ แต่แท้จริงแล้ว อาจจะไม่ต้องรอถึงขนาดจักรวาลดับสูญ เพียงแค่โลกของเราสิ้นอายุขัย เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็คงถึงกาลดับสูญอย่างแน่นอน
อย่างน้อยการรู้คำตอบล่วงหน้าว่าจักรวาลมีอายุเท่าไร ก็ทำให้มนุษย์พอจะเตรียมการอะไรต่อมิอะไรล่วงหน้าได้อย่างเนิ่นนาน กลัวเสียแต่ว่า มนุษย์เองนั่นแหละ จะทำลายกันจนสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ไปเสียก่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น